EPDM kan op een schuin dak, zolang de dakconstructie en bevestiging geschikt zijn voor de helling. Op een licht hellend dak kan verlijming voldoende zijn. Bij een steiler dak zijn de kans op afschuiven en de invloed van wind groter, waardoor extra bevestiging nodig kan zijn.
EPDM wordt onder meer gebruikt op schuine daken van schuren, carports en overkappingen. Het geeft een strak oppervlak, maar is niet voor ieder dak de meest praktische keuze.
EPDM op een schuin dak en de hellingshoek
Bij een helling tot ongeveer 20 graden kan EPDM vaak worden verlijmd op een geschikte ondergrond. Dat is geen vaste grens: ook de windbelasting, de grootte van het dak en de voorschriften van het gekozen systeem bepalen hoe de folie vast moet zitten.
Op een steiler dak trekt het gewicht van de folie sterker naar beneden. Daarom kan naast verlijming mechanische bevestiging nodig zijn, bijvoorbeeld met bevestigingsprofielen op daarvoor geschikte plaatsen. Die bevestiging moet onderdeel zijn van een waterdichte dakopbouw. Schroef dus niet zomaar door de folie heen.
Een dakdekker kan beoordelen welke bevestiging past bij de helling en de ligging. Dat is vooral nuttig bij een hoog of sterk aan wind blootgesteld dak.
Welke ondergrond is geschikt?
EPDM heeft een stevige, vlakke ondergrond nodig. Houten dakplaten, zoals OSB of underlayment, kunnen geschikt zijn als ze droog en in goede staat zijn. Uitstekende schroeven, scherpe randen en beschadigde platen kunnen de folie beschadigen of de hechting verstoren.
Op een bestaand pannendak kun je EPDM niet zomaar over de pannen leggen. Voor een gesloten ondergrond moeten de pannen weg en moet worden beoordeeld of het dakbeschot geschikt is. Ook de opbouw met eventuele isolatie en dampremming verdient aandacht: een waterdichte bovenlaag mag niet leiden tot vochtproblemen in de constructie.
Bestaande bitumen dakbedekking kan soms blijven liggen als ondergrond, maar alleen als die vastzit, vlak is en geschikt is voor de gekozen lijm en folie.
Waterafvoer en randen op een hellend dak
Op een schuin dak stroomt regenwater naar de laagste zijde. De aansluiting daar moet het water naar de goot of een andere afvoer leiden, zonder dat het onder de dakbedekking terechtkomt. Ook bij de zijkanten, de bovenrand en eventuele aansluitingen op een muur moet de folie goed vastzitten en waterdicht zijn afgewerkt.
Op een dak met twee hellende vlakken vraagt de nok extra aandacht. Daar verandert de richting van het dak en kan de folie onder spanning komen te staan. De gekozen afwerking moet passen bij de vorm van de nok en de bevestigingsmethode.
Wanneer is EPDM minder geschikt?
Een steil dak met veel hoeken, doorvoeren of dakkapellen vraagt meer werk bij de bevestiging en afwerking. Daardoor kan een andere dakbedekking praktischer zijn. EPDM heeft ook een andere uitstraling dan dakpannen: het vormt een vlak oppervlak en de folie kan bij een schuin dak goed zichtbaar zijn.
Voor een eenvoudig, licht hellend dak is EPDM vaak een geschikte keuze. Bij een steile kap draait de beslissing vooral om een veilige bevestiging en aansluitingen die bestand zijn tegen wind en afstromend water.